
სტატია: ibis Paint Xიბის ფეინტ X-ში თავისუფლება შესაძლებლობებით მოდის, წესრიგი კი — ძალისხმევით
AppCompare
ibis Paint X-ის მთავარი დიზაინერული დაპირება მარტივია: პატარა ეკრანზე შეგიძლია დაიწყო ნახატი და თანდათან ისეთ სამუშაო პროცესამდე მიხვიდე, რომელიც უკვე სერიოზულ ილუსტრაციას ჰგავს. ჩემი შთაბეჭდილებით, ეს დაპირება სრულდება არა იმიტომ, რომ აპლიკაცია ყველაფერს მარტივად აქცევს, არამედ იმიტომ, რომ რთულ ხელსაწყოებს ხელმისაწვდომად აწყობს. თუმცა პირველივე გახსნისას ჩანს მეორე მხარეც: შესაძლებლობების სიუხვე ზოგჯერ თავად ხდება დაბრკოლება. ibis Paint X-ის დიზაინის მთავარი გამოცდა ის არის, შეუძლია თუ არა თავისუფლების შენარჩუნება ისე, რომ მომხმარებელმა საკუთარი ნახატის მართვა არ დაკარგოს.
პირველი შეხება: სახელოსნოს კარი ღიაა, რუკა კი — არასრული
ახალი ტილოს შექმნისას აპლიკაცია საქმეზე სწრაფად გადადის. მომხმარებელი ირჩევს ტილოს ზომას, იწყებს ხატვას და მალე ხვდება, რომ სამუშაო სივრცე ბევრად მეტია, ვიდრე ცარიელი ფურცელი. ხელსაწყოთა ზოლი, ფუნჯის პარამეტრები და ფენები ერთსა და იმავე ეკრანზეა თავმოყრილი. ეს დამწყებს არ აიძულებს, ყოველ მოქმედებაზე ცალკე მენიუ ეძებოს, მაგრამ პირველივე წუთებში ეკრანის სიმჭიდროვე նկատելի է։
ibis Paint X
ibis inc. · 4,6 · Free · Android, iOS
ახალ օգտատիրոջ համար ყველაზე გაუგებარი պահը კონკრეტული ხელსაწყოს բացակայությունը չէ, არამედ არჩევანის მასშტაბია. ფუნჯის ღილაკზე შეხებისას ხვდები, რომ საქმე მხოლოდ კალმის ტიპის არჩევაში არ არის: შეგიძლია შეცვალო სისქე, გამჭვირვალობა და სხვა პარამეტრები. ეს სასარგებლოა, მაგრამ ეკრანი თავიდანვე არ გეუბნება, რა არის აუცილებელი და რა — მოგვიანებით შესასწავლი. პირველ ნახატზე ორიენტირებისთვის მოკლე, თვალსაჩინო გზამკვლევი უკეთ იმუშავებდა, ვიდრე ყველა შესაძლებლობის ერთდროულად ჩვენება.
ამიტომ პირველი გამოყენების გამოცდილება ერთდროულად კეთილგანწყობილიცაა და მომთხოვნიც. აპლიკაცია ხელს არ გიშლის ხატვის დაწყებაში, თუმცა გთხოვს, ცნობისმოყვარეობით გამოიკვლიო ინტერფეისი. ვინც უკვე იცნობს ციფრულ ხატვას, ამას თავისუფლებად მიიღებს; ვინც მხოლოდ თითით ხაზის გავლას აპირებს, შეიძლება იკითხოს, რომელი ღილაკით უნდა დაიწყოს.
ნავიგაცია და იერარქია: ინსტრუმენტები ახლოსაა, მაგრამ თანაბრად ხმამაღლა ლაპარაკობენ
სამუშაო ეკრანის ძლიერი მხარე ისაა, რომ ძირითადი მოქმედებები მუდმივად ხელმისაწვდომია. ფუნჯის, ფერისა და ფენების მართვას შორის გადასვლა სწრაფია; ნახატიდან ყურადღების სრულად მოწყვეტა არ გიწევს. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ტელეფონზე, სადაც ყოველი დამატებითი ფანჯარა სამუშაოს რიტმს წყვეტს։
სირთულე იწყება, როცა ეკრანზე არსებული ელემენტების მნიშვნელობა უნდა გაარჩიო. მთავარ ხელსაწყოებსა და უფრო იშვიათ პარამეტრებს ვიზუალური წონა ხშირად ახლოს აქვთ. გამოცდილი მომხმარებელი ხატულებს იმახსოვრებს და საჭირო მოქმედებას თითქმის დაუფიქრებლად პოულობს; ახალბედას კი ერთი შეხედვით შეიძლება გაუჭირდეს იმის დანახვა, სად მთავრდება ძირითადი სამუშაო და სად იწყება დამატებითი მართვა. იერარქია ფუნქციურია, მაგრამ ყოველთვის არ არის აშკარა.
აქ ibis Paint X განსხვავდება ისეთი აპლიკაციისგან, როგორიც է Google Maps. რუკაში შემდეგი ნაბიჯი, որպես წესი, მკაფიო чигով იკვეთება։ სახატავ პროგრამაში კი სწორი հաջորդ քայլը հաճախ հենց მომხმარებლის որոշումն է. ფერი՞ փոխել, ახალ ფե՞ნ ավելացնել, թե՞ ფუნჯის თვისებები დაარეგულიროს. ibis Paint X ამ თავისუფლებას არ ზღუდავს, თუმცა ინტერფეისის სიმჭიდროვე ნიშნავს, რომ არჩევანის გაკეთება მომხმარებელს ეკისრება.
კარგია, რომ ფენები საკუთარ, ცალკე მართვის სივრცეშია თავმოყრილი. მათთან მუშაობისას მომხმარებელი ხედავს ნახატის ნაწილებად ორგანიზების ლოგიკას და არ უწევს მთელი პროექტის ერთ მთლიან ზედაპირზე მიბმა. ეს იერარქიის ერთ-ერთი ყველაზე გასაგები მონაკვეთია: ფენების სია პირდაპირ უკავშირდება იმას, რასაც ტილოზე ხედავ.
მოქმედების შემდეგ მიღებული პასუხი
სახატავ აპლიკაციაში უკუკავშირი მხოლოდ შეტყობინება არ არის. ის ხაზშიც ჩანს, ფენის ჩართვა-გამორთვაშიც და იმაშიც, რამდენად ადვილად შეგიძლია წინა ნაბიჯის გაუქმება. ibis Paint X-ის ძირითადი მოქმედებები სწრაფად პასუხობს: ფუნჯის პარამეტრის შეცვლისას განსხვავებას ტილოზე მაშინვე ამჩნევ, ფერის არჩევისას კი შედეგი ხაზში დაუყოვნებლივ ჩნდება. მომხმარებელს არ უწევს გამოცნობა, ცვლილება ძალაში შევიდა თუ არა.
ასეთი უშუალო კავშირი ხელს უწყობს ექსპერიმენტს. შეგიძლია სცადო უფრო სქელი ხაზი, შეცვალო ფერი და ნახო, როგორ ცვლის ეს ნახატის ხასიათს. აპლიკაცია შემოქმედებით პროცესს არ აჩერებს გრძელი დამადასტურებელი ნაბიჯებით։ ამასთან, სწრაფი արձագանքը չի վերացնում սխալների վտանգը. როდესაც ბევრი ხელსაწყო მცირე სივრცეშია განლაგებული, შემთხვევით შეხებასაც შეუძლია მოულოდნელი შედეგი გამოიწვიოს. მომხმარებელმა უნდა გაიგოს, რა შეიცვალა და როგორ დაბრუნდეს წინა მდგომარეობაში.
გაუქმება ამ მხრივ მნიშვნელოვან საყრდენად მუშაობს. ხატვისას შეცდომა კატასტროფული არ ხდება, რადგან წინა მოქმედებაზე დაბრუნება სამუშაო პროცესის ბუნებრივი ნაწილია. თუმცა განმეორებითი ცდებისას მომხმარებელს სჭირდება ყურადღება: უკან დაბრუნება იმას არ ნიშნავს, რომ ინტერფეისი ყოველთვის ცხადად აგიხსნის, კონკრეტულად რომელ ნაბიჯზე იმყოფები. აპლიკაცია მოქმედების გამოსწორებას აადვილებს, მაგრამ პროცესის სრულად ახსნას ნაკლებად ცდილობს.
ხახუნი და გამოსწორების გზა
ყველაზე შესამჩნევი ხახუნი მაშინ ჩნდება, როცა მომხმარებელი ტილოსა და მართვის პანელებს შორის გადადის, განსაკუთრებით პატარა ეკრანზე. თითი ერთდროულად ხატვისთვისაც გამოიყენება და ინტერფეისის სამართავადაც, ამიტომ ზუსტი შეხება მნიშვნელობას იძენს. ხელსაწყოს არჩევისას ან პარამეტრის შეცვლისას შეიძლება სამუშაო სივრცე დროებით დაიკავოს იმან, რასაც თავად ნახატზე ყურადღება გადააქვს.
ეს ნაკლი უფრო თვალსაჩინო ხდება მაშინ, როცა ჯერ არ იცი, სად არის საჭირო ფუნქცია. მენიუებში ძებნა ნორმალურია, მაგრამ თუ თითოეული ახალი მოქმედება ინტერფეისის ხელახლა წაკითხვას მოითხოვს, ნახატის ტემპი იკარგება. ibis Paint X ამ პრობლემას გამოცდილებით ამსუბუქებს: ხშირად გამოყენებული მოქმედებები თანდათან მეხსიერებაში ჯდება, ხოლო იშვიათი პარამეტრების პოვნა კვლავ ძიებას მოითხოვს. ეს სწავლის ფასია და არა დიზაინის სრული მარცხი, თუმცა დამწყებისთვის ფასი მცირე არ არის.
აღდგენის შესაძლებლობები მაინც კარგად არის ჩაშენებული თავად ხატვის ლოგიკაში. ფენები შეცდომას იზოლირებს: ერთი მონაკვეთის შეცვლა არ ნიშნავს, რომ მთელი ნახატი თავიდან უნდა ააწყო. გაუქმება ექსპერიმენტს უსაფრთხოს ხდის, ფენების ხილვადობის მართვა კი საშუალებას გაძლევს, შედეგი დროებით გამორთო და შეადარო. ეს ფუნქციები ერთმანეთთან დაკავშირებულ დამცავ ბადეს ქმნის. მომხმარებელს შეუძლია ცდა ისე, რომ ყოველი გადაწყვეტილება საბოლოოდ არ იგრძნოს.
თანმიმდევრულობა და პატარა ეკრანის ფასი
აპლიკაციის სხვადასხვა ნაწილში საერთო ვიზუალური ენა საკმაოდ მყარია: სამუშაო სივრცე ტილოს გარშემო ტრიალებს, ხოლო მართვის ელემენტები მას ემსახურება. ეს განსაკუთრებით სასიამოვნოა მას შემდეგ, რაც მომხმარებელი ერთ სამუშაო ნაკადს შეეჩვევა. ფუნჯის შერჩევა, ტილოზე დაბრუნება და ფენების მართვა ერთი შემოქმედებითი პროცესის ნაწილებად აღიქმება და არა ერთმანეთთან დაუკავშირებელ ეკრანებად.
თანმიმდევრულობა, თუმცა, ყოველთვის სიმარტივეს არ ნიშნავს. როდესაც სხვადასხვა ხელსაწყოს პარამეტრები განსხვავებულ სიღრმესა და ფორმას იღებს, მომხმარებელს უწევს იმის დამახსოვრება, სად რა ტიპის მართვა დახვდება. ეს პროფესიული მოქნილობის ბუნებრივი შედეგია, მაგრამ ინტერფეისის სწავლის ტვირთს ზრდის. ibis Paint X-ს შეეძლო უფრო მკაფიოდ გამოეყო ყოველდღიური კონტროლი და იშვიათი დაზუსტებები, განსაკუთრებით პირველ გამოყენებებში.
პატარა ეკრანზე გადაწყვეტილება აშკარაა: აპლიკაცია მეტ შესაძლებლობას იტევს, ვიდრე ტელეფონის სივრცე კომფორტულად იტევს. ამის სანაცვლოდ, მომხმარებელს აქვს ხელმისაწვდომი სამუშაო მაგიდა, რომელიც საჭიროებისას ტილოსა და ხელსაწყოებს შორის სწრაფად გადაყვანას ცდილობს. ეს არ არის მინიმალისტური გამოცდილება და ასეთად არც უნდა შეფასდეს. აქ პრიორიტეტი ფუნქციების სიახლოვეა, არა ცარიელი სივრცის სიმრავლე.
ამ არჩევანის ფასი დაღლილობაც შეიძლება იყოს. ხანგრძლივი მუშაობისას ეკრანის დატვირთულობა უფრო მეტად იგრძნობა, ვიდრე მოკლე ესკიზის გაკეთებისას. დიდი ტილოს დათვალიერებისა და მცირე დეტალზე მუშაობისას თითის მოძრაობა სიზუსტეს მოითხოვს, ამიტომ სტილუსი ან უფრო დიდი ეკრანი პროცესს შესამჩნევად ამსუბუქებს. ტელეფონზე ibis Paint X სრულფასოვან ილუსტრაციას არ გამორიცხავს, მაგრამ მომხმარებელს სივრცის შეზღუდვაზე მუდმივად ახსენებს.
როცა გამოცდილება უკვე მუშაობს მომხმარებლის სასარგებლოდ
გამოცდილი მომხმარებლისთვის ინტერფეისის სიმჭიდროვე სხვა მნიშვნელობას იძენს. რაც დამწყებს ზედმეტ არჩევანად ეჩვენება, ნაცნობი სამუშაო ჩვევების მქონე ადამიანს ნაბიჯებს უმოკლებს. ხელსაწყოებისა და პარამეტრების სიახლოვე იმას ნიშნავს, რომ მოქმედების შემდეგ ზედმეტი გზის გავლა არ სჭირდება. ამ ეტაპზე აპლიკაციის მთავარი სარგებელი ფუნქციების რაოდენობა კი არა, მათ შორის სწრაფად გადასვლის შესაძლებლობაა.
ტელეფონზე ეს განსაკუთრებით ფასობს მცირე მონაკვეთების შესავსებად, ფერის შესამოწმებლად ან ჩანაფიქრის დასაფიქსირებლად, როცა კომპიუტერთან დაჯდომა საჭირო არ არის. აპლიკაცია მუშაობას მობილურ მოწყობილობაზე არ ამცირებს უბრალო სათამაშო ესკიზამდე; შეუძლია უფრო ხანგრძლივ პროექტშიც მონაწილეობა მიიღოს. სწორედ ეს ზრდის მის ყოველდღიურ გამოყენებადობას: შეგიძლია ჩანაფიქრი იქვე გააგრძელო, სადაც გაგიჩნდა, და საჭიროებისამებრ უფრო დახვეწილ სამუშაო პროცესზე გადახვიდე.
ამ გამოცდილებაში ფუნქციების სიმრავლე უკვე კონკრეტულ უპირატესობად იქცევა. მომხმარებელი თავად ირჩევს, რამდენად ღრმად ჩავა პარამეტრებში. სურვილის შემთხვევაში, სწრაფად დახატავს; როცა მეტი კონტროლი დასჭირდება, იმავე გარემოში იპოვის დამატებით მართვას. აპლიკაცია ახალ პროგრამაზე გადასვლას არ აიძულებს მხოლოდ იმიტომ, რომ მომხმარებლის უნარები გაიზარდა. თუმცა ეს მოქნილობა საუკეთესოდ მაშინ ჩანს, როცა ადამიანი უკვე იცნობს ინტერფეისის წესებს.
აქ Block Blast!-თან ან Brain Test: Tricky Puzzles-თან შედარება მხოლოდ ერთი აზრის გასამძაფრებლად გამოდგება: თამაშերում შემდეგ քայլს ხშირად თავად მექანიკა გთავაზობს, ხოლო სახატავ აპლიკაციაში მიზანს მომხმარებელი განსაზღვრავს. ibis Paint X არ ცდილობს, ყველა გადაწყვეტილება წინასწარ გაჩვენოს. მისი საქმეა, შენს გადაწყვეტილებას სწრაფად უპასუხოს და საკმარისი კონტროლი დაგიტოვოს. ეს უფრო თავისუფალი, თუმცა ნაკლებად მიმანიშნებელი დიზაინია.
ყველაზე ზუსტი დიზაინერული არჩევანი
ibis Paint X-ის საუკეთესო გადაწყვეტილება არის ის, რომ ფენებისა და გაუქმების შესაძლებლობებით შეცდომის შიშს ამცირებს. ეს ერთი პატარა მოხერხებულობა არ არის. მომხმარებელი უფრო თამამად ცდის ფერსა და ხაზს, რადგან იცის, რომ ერთი წარუმატებელი მცდელობა მთელ ნამუშევარს არ გააფუჭებს. უსაფრთხო ექსპერიმენტი სახატავი პროცესის ბუნებრივ ნაწილად იქცევა და არა ცალკე მენიუში დამალულ ტექნიკურ შესაძლებლობად.
ამ გადაწყვეტილების სიძლიერე ინტერფეისის დანარჩენ ხარვეზებსაც ნაწილობრივ აბალანსებს. თუ ზუსტად არ გახსოვს, რომელი პარამეტრი შეცვალე, ან შედეგი არ მოგწონს, შეგიძლია უკან დაიხიო, ცალკე ფენას შეეხო და თავიდან სცადო. მომხმარებელს არ სჭირდება ყველა ხელსაწყოს წინასწარ სრულყოფილად ცოდნა, რათა ნახატში ცვლილება გაბედოს. აპლიკაცია სწავლას მოქმედებაში უშვებს.
ამავე დროს, ეს მექანიზმი არ ცვლის უკეთესი ორიენტირების საჭიროებას. აღდგენა პასუხობს კითხვას, როგორ გამოვასწორო, მაგრამ არა ყოველთვის კითხვას, სად უნდა ვეძებო. ახალი მომხმარებლისთვის მოკლე და კონტექსტური მინიშნებები შეიძლებოდა უფრო თანმიმდევრულად გამოჩენილიყო ისე, რომ გამოცდილ ხელოვანებს ხელს არ შეშლოდა. სწორედ ეს არის გაუმჯობესების ყველაზე მკაფიო მიმართულება: არა მეტი ფუნქცია, არამედ არსებული ძალის უფრო გასაგებად ჩვენება.
საბოლოო დიზაინერული შეფასება
ibis Paint X-ის დიზაინი არჩევანს არ მალავს: ის სიმარტივეზე მეტად კონტროლს და მინიმალიზმზე მეტად შესაძლებლობების სიახლოვეს ანიჭებს უპირატესობას. შედეგი დამწყებისთვის შეიძლება ხმაურიანი იყოს, მაგრამ ნამუშევრის ზრდასთან ერთად ინტერფეისი უფრო აზრიანი ხდება. ფუნჯები, ფენები და სწრაფი უკუკავშირი ერთ სამუშაო სივრცეში იყრის თავს, ხოლო შეცდომის გამოსწორების გზა მომხმარებელს ცდის საშუალებას აძლევს.
ჩემი საბოლოო შეფასება ასეთია: ibis Paint X-ის დიზაინი ძლიერია მაშინ, როცა მომხმარებელი მართვის სწავლას თანახმაა, და სუსტდება იმ მომენტში, როცა ინტერფეისს თავად უნდა მიაცილოს ახალბედა. ის საუკეთესო არჩევანია მათთვის, ვისაც ტელეფონზე არა მხოლოდ სწრაფი ჩანახატი, არამედ მზარდი ილუსტრაციული პროცესი სჭირდება. პირველივე წუთებში ყველაზე მარტივ გამოცდილებას ვერ დაგპირდება, მაგრამ როდესაც მისი წესები გასაგები ხდება, ხელსაწყოები გზაზე აღარ გიდგანან — ისინი შენი ნახატის გაგრძელებად იქცევიან.





